شنیدم که زخمی شده و بجای بیمارستان به تیمارستانش برده بودند
از مسئولین پرسیدم که چرا این زخمی را اینجا آورده اند؟
گفت:او فقط زخم زبان خورده و به علت شدت جراحات وارده در بیمارستان قابل مداوا نبوده
و حداقل زمان مداوا برای او یک عمر تعیین شده است.
گفت: زندگی آمدن و رفتنه که برای همه یکسان است،فقط چگونگی پر کردن فاصله بین آمدن و رفتن تفاوت دارد.
گفتم:این تفاوت چقدر است؟
گفت: چیزی نیست جز از زمین تا آسمان!!!!!!!!!!
یه حرف ساده:یا من زنده نیستم یا زندگی نه این است*** بر مرگ آفرین باد گر زندگی چنین است.
یه حرف ساده ی دیگه:فرصت ها به سرعت از دست میروند و به کندی باز میگردند.
.آیا هیچکس جز خودما زخم خنجری را که بر زندگیمان خورده احساس خواهد کرد؟
کجاست ذهنی که جستجو کند؟ دستی که توان یاریش باشد؟گامی که بسرعت بپیماید؟
کو نگاهی که واضح ببیند؟وکو گوشی که صدای عدالت را فراموش نکند؟ و چقدر سخت است گذشتن بی آنکه حتی به عقب نگاهی بیندازی.و اشکال دنیا این است که جاهلان مطمئن اند و دانایان مردد... ولی خدایا باز هم توراشکر که این قبای ساده را تیره اش نساخته ایم.
یه حرف ساده:کسی که در آفتاب زحمت کشیده حق دارد در سایه استراحت کند.
یه حر ساده ی دیگه:پرنده را رها کن،اگر عاشق باشد بر میگردد،ولی اگر برنگشت بدان که عاشق نبوده(پرنده من که هیچوقت بر نگشت)
یک دوست واقعی:شانه هایش از گریه های تو تر خواهد شد.
دوست معمولی :اسم کوچک والدین تورا نمی داند.
دوست واقعی: شاید تلفن آنها را جایی نوشته باشد.
دوست معمولی:یک جعبه شکلات برای مهمانی تو می آورد.
دوست واقعی:زودتر به کمک تو می آید وتا دیر وقت برای تمیز کردن میماند.
دوست معمولی : دوست دارد به مشکلات تو گوش دهد.
دوست واقعی:سعی در حل مشکلاتت میکند.
دوست معمولی:مانند یک مهمان عمل میکند و منتظر میماند تا از او پذیرایی شود.
دوست واقعی:به سوی یخچال رفته واز خود پذیرایی میکند.
دوست معمولی:میپندارد که دوستی شما بعد از یک مرافعه تمام میشود.
دوست واقعی:میداند که بعد از مرافعه دوستی شما محکمتر میشود..........
نظر شما چیه؟
یه حرف ساده:صداقت تنها امتحانی که نمی توان در آن تقلب کرد.
یه حرف ساده ی دیگه:همیشه مرز عشق وتنفر،باریکتر از مو است.
