شبهای بی تپش

اگه حس داشتم چقدر مینوشتم؟خدا رحم کرد

سلام...آخرش و عاقبت(عاشق ادبیات ) من هم به علت توصیه های پزشکی و غیر پزشکی بعضی از بلاگرها به اینجا مهاجرت کردم.البته من مثل حاجی و بچه ی حاجی ها بلد نبیدم بگم:هر آغازی را پایانی است، و.....همینجوری و بی خبر کوچیدم اومدم اینجا ولی به قول حاجی دلم هم برای اونجا تنگیده میشه ولی خوب دیگه انتقالی گرفتیم و اومدیم ،زندگی کارمندی و محصلی همینه دیگه باید سوخت و ساخت.خوب فصل امتحانات و غر زدن مامانها هم که شروع شده  که این جمله ها رو بشنویم(بشین بخون،خوندی؟و....)و خالی کردن جیب مبارک باباها بابت کلاسهای مختلف،حالا ما خوبه درسهای ریاضی و زبان رو میگیریم یه بنده ی خدایی توی خونه ی ما کلاس حرفه و فن،جغرافی،تاریخ، هم میگیره  بهش میگیم بشین خودت بخون میگه وقتی کلاس میذارن چرا نرم ؟نمیدونم والله حتما حکمتی درش  هست.

فردا هم که تولد عزیزترین و مهربونترین فرد هست که من یکی بهش ارادت خاصی دارم .و این مطلب رو همینجا به این عزیز تقدیم میکنم:مــــــــادر ،ای خلاصه ی زیباییها ،در سرای دل تو را میجویم،تو را که زمزمه ی دلتنگی مرا در گریه ی بی صدایم حس میکنی،تورا که زندگی را فقط در با تو بودن معنا می کنم.به گلهای محبت و مستی،به قرآنی که آنرا می پرستی،قسم ای مادر تا زنده هستم تو را من دوست دارم

تا دهن بسته ام از نوش لبان ميبرم آزار

من اگر روزه بگيرم رطب آيد سر بازار

تا بهار است دری از قفس من نگشايد

وقتی اين در بگشايد که گلی نيست به گلزار

هرگز اين دور گل و لاله نمی خواستم ازبخت

که گلی بودم و بازيچه ی گلچين دل آزار

گل بجوشيد و گلابش همه خيس عرق شرم

که به يک خنده ی طفلانه چه بود آنهمه آزار

چشم نرگس نگرانست ولی داغ شقايق

چشم خونين شفق بيند و ابر مه آزار

ابر از آن بر سر گلهای چمنزار بگريد

که خزان بيند و آشفتن گلهای چمنزار

شهريارست و همين شيوه ی شيدايی بلبل

بگذاريد بگريد به هوای گل خود زار.

اين هم شعر زيبايی از استاد شهريار بود  که از يه دوست خيلی خوب رسيد منم نوشتمش توی وبلاگ.يه موضوع ديگه هم که ميخواستم بگم اين بود که اين خانم فسقلی دوباره رفت  مسابقه و مقام آورد و برامون کلاس گذاشت و کلی هم جايزه گرفت (به غير از شرکت)از ماجون و بابا هم کادو گرفت، هر چی ميگيم بابا بسه ما هم هستيم مگه توی گوشش ميره؟وقتی ياد بچگيهای  خودم می افتم که چقدر مظلوم  و قانع بودم دلم برای خودم جيز جيز ميکنه اصلا اين بچه از کوچيکيش زرنگ بود مگه مثل من و داداشش آروم و ساکت بود؟هميشه بهش ميگم خدا به داد اون برسه اونم با خنده ميگه اون کيه؟

اينم يه عکس از کوچيکيهاش که هميشه زرنگتر و آماده تر از ما دوتا بيد.اينم عکس کوچيکش آخه فکر کنم اشکال داره 

اول سلام...دوم  بگم که يه چند روزی حال و احوال اين کامپيوتر ما خوش نبيد وبه کمک همسفر عشق که هميشه ی خدا زحمات ما پای ايشون هست فعلا درست شده ،البته از عوامل پشت صحنه هم کمال تشکر رو دارم.حالا هم که اومدم نميدونم چی بنويسم؟اينقدر فکر کردم تا يادم به يکی از دوستام افتاد،اينم برای دوستی که هيچ کاری از دستم بر نمياد انجام بدم جز اينکه براش دعا کنم کارش درست بشه.

سالها در عزلت خود زيستی و به تنهايی زندگی ات خو گرفتی،فراموش کردی که تو هم ميتوانی قلب کسی را از آن خود کنی،تا اينکه او آمد،آمد و با آمدنش در قلبت هنگامه ای از عشق بر پا کرد،تو را سوزاند و خاکستر وجودت را به باد سپرد تا به مامن هميشگی عشاق برساند و تو قلبت را به او هديه دادی ،پس چرا نماند؟ نماند تا يادواره ی غمهايت را با سنگ عشق بشکند و نابود کند؟دستت را نگرفت تا از بديها و شرارتها دورت کند؟چرا؟؟؟؟؟؟

الهی سقف آرزوت خراب شه روی سرت

بيای ببينی که همه حلقه زدن دورو برش

الهی روز وصال طوفان شه از سمت شمال

هيچی از اون روز نمونه بجز گلهای پرپرت

قسم می خوردی با منی،قسم ميخوردی به خدا

خدا الهی بزنه تو کمرت

من اهل نفرين نبودم چه برسه که تو باشی

بياد الهی خبرت

عمرت الهی کم نشه اما الهی پر غصه باشه

زجرهايی که به من دادی بکشی تا آخرش

الهی يه روز خوش از گلوت پايين نره

رسوای عالمت کنن با چشمهای دربه درت

می خوام بدونم قد من عاشقته؟دوست داره؟

اين که رها کردی منو می ارزه به دردسرش؟

هر چی بدی کردی به من،الهی اون با تو کنه

ببينی ديگری به جات رفته شده همسفرت.

                                                                (شعر از مجتبی کبيری)

جدا تا به حال نشنيده بودم کسی رو اينجوری نفرين کنن،شما هم گوشاتون نشنوه هيچوقت اين چيزها رو

يه حرف ساده:اگر قلبت به زلالی دريا باشد می توانی او را در همه ی رودها جاری ببينی

دلم برای همه ی روزهای رفته تنگ شده،دلم برای دوباره ديدنها...در حسرت يک لحظه پرنده شدن بال بال ميزند،اما چه کنم که نمی شود.شايد هم قسمت نباشد که به آسمانها بروم.حالا هر روز از خود میپرسم برای چه بمانم؟از دنيا چه ميخواهم؟چه کسی جوابگوی من ميشود؟

يه حرف ساده:اگر نگاهت به وسعت خورشيدباشد ميتوانی يار را در همه ی پنجره ها ببينی

يه حرف ديگه:انتخاب با توست ،ميتوانی بگوئی(خدايا چه صبح قشنگی)يا (وای خدا باز هم صبح شد)

آخييييييييييييييش!!!!!!!!!!!!!!!راحت شدما داشتم ميمردم از فکر .چقدر سخته آدم يه سوال يا يه حرفی رو يه مدت طولانی توی دلش نگهداره،مگه نه؟ ولی عاقبت موفق شدم و دلمو سبک کردم.........................

امشب شب شهادت امام رضاست ،امامی که ذره ذره وجودمو از اون ميدونم و هميشه عاشقش بودم  و هستم،امامی که هيچکس رو از در خونه اش نا اميد بر نميگردونه،امامی که با همه ی غريبيش به داد غریبها رسيده و دست رد به سينه ی کسی نزده،امامی که دلم به اون يه وابستگی عجيبی داره و تا حالا هر چی ازش خواستم اگه به صلاحم بوده بهم داده،امامی که اجازه ميده هر سال برم به زيارتش.کلا به گفته ی ماجون نذر کرده ی امام رضام ،پس حق دارم که عاشقش باشم .(شهادت اين امام عزيز رو به همه تسليت ميگويم)

يه حرف ساده:هدف رسيدنی نيست،همان چيزی است که هستی.حقيقت يافتنی نيست،چيزی است که با آن زندگی ميکنی.

يه حرف ساده ی ديگه:دوری و جدايی محکی است برای آزمون محبت حقيقی

قابل توجه دوستان فسقلی هم به جمع وبلاگنويسان پيوووووووست اين هم آدرسش

http://www.girlskate.blogfa.com/

آخييييييييييييييش!!!!!!!!!!!!!!!راحت شدما داشتم ميمردم از فکر .چقدر سخته آدم يه سوال يا يه حرفی رو يه مدت طولانی توی دلش نگهداره،مگه نه؟ ولی عاقبت موفق شدم و دلمو سبک کردم.........................

امشب شب شهادت امام رضاست ،امامی که ذره ذره وجودمو از اون ميدونم و هميشه عاشقش بودم  و هستم،امامی که هيچکس رو از در خونه اش نا اميد بر نميگردونه،امامی که با همه ی غريبيش به داد غریبها رسيده و دست رد به سينه ی کسی نزده،امامی که دلم به اون يه وابستگی عجيبی داره و تا حالا هر چی ازش خواستم اگه به صلاحم بوده بهم داده،امامی که اجازه ميده هر سال برم به زيارتش.کلا به گفته ی ماجون نذر کرده ی امام رضام ،پس حق دارم که عاشقش باشم .(شهادت اين امام عزيز رو به همه تسليت ميگويم)

يه حرف ساده:هدف رسيدنی نيست،همان چيزی است که هستی.حقيقت يافتنی نيست،چيزی است که با آن زندگی ميکنی.

يه حرف ساده ی ديگه:دوری و جدايی محکی است برای آزمون محبت حقيقی

قابل توجه دوستان فسقلی هم به جمع وبلاگنويسان پيوووووووست اين هم آدرسش

http://www.girlskate.blogfa.com/

سلام... خوبيد دوستان؟از اينکه به ياد من بوديد و نگران که چرا آپ نکردم خيلی خيلی ممنونم.ميدونيد؟ آخه چند تا علت داشت۱ـفسقلی در ايام نوروز اصلا حاضر به همکاری  نشد و سرش خيلی شلوغ بود.۲ـاتاقم مورد اشغال مهمانان عزيز نوروزی قرار گرفته بيد و من نميتونستم  بشينم پشت کامپيوتر.۳ـخودمم هم يه جورايی حس نوشتنم نميومد.۴ـدستم هم هنوز به حالت اوليه بر نگشته و خوب نميتونم کار ازش بکشم .بهر حال حالا اومدم که عرض ادبی کنم و بگم که عيد هم گذشت و با وجود مهمانان خوش گذشت و دوستان و همسايگانی که ۵ سال در جزيره ی کيش  با هم بوديم بعد از ۱۰  سال با آنها ديداری تازه کرديم و جالب بود که  موقع ورود وقتی که فسقلی در را به رويشان باز کرد   گفته بود به به... خانم؟ يعنی من بعد از ۱۰ سال رشد نکرده بيدم؟ که اون رو اشتباهی عوضی گرفته بودن با من؟(ادبيات سال ۸۴).بهر حال روی هم رفته خوب بود  مخصوصا روز ۱۲ بدر(در خانواده ی ما مرسوم است که ۱۲ را بدر کنند)با همه ی خاله ها و بچه هاشون و دايی و پسرهاشون(ايشونها) خيلی خيلی خوش گذشت  و به ايالت(water long) از توابع استان بوشهر رفتيم كه جای همگی خالي هر چند که بزرگترها يعنی عمه ی ايشونها (ماجون خودم که جديدا به اين اسم صداش ميکنيم)سرمون رو کلاه گذاشت و زود بر گشتيم خونه ولی ما هم سرشون رو شيره ماليديم و شب دسته جمعی (فقط تریپ جوان) رفتيم بيرون و شام دعوت شديم و باز هم شب ۱۳ با ربع فاميل  دوباره رفتيم کنار ساحل (که دست مسئولين شهرداری درد نکنه بسيار زيبا و پر اشکال ساخته اند،انواع و اقسام جداول و ...ميترسم مثل بعضيها پا توی کفش بزرگان کنم) .اينم از عيد و تعطيلات ،اميدوارم به شما هم خوش گذشته باشه.(اين بود انشای من)به ياد دبستان

حرف ساده:دوست نداريم کسی از پنجره به اتاق خلوت دلمان سر بزند و از روی کنجکاوی درش را باز کند.

يه حرف ساده ی ديگه:چون گل ز ساده لوحی در خواب ناز بودم***اشک وداع شبنم بيدار کرد ما را (کاش هر گز ديداری نبود تا وداع اينقدر سخت نميشد)